Το όρος Πάικο βρίσκεται στην Κεντρική Μακεδονία στα σύνορα των νομών Πέλλας και Κιλκίς με κορυφή την Γκόλα-Τσούκα σε υψόμετρο 1.650 μέτρα. Συνδέεται στα δυτικα με τον Βόρα ενώ στα ανατολικά του έχει την κοιλάδα του Αξιού. Το Πάικο έχει πλούσια βλάστηση και αρκετές πηγές.
Το Πάικο από Βορρά προς Νότο αποτελείται από τις κορυφές Σκρα (1.097μ), Τσούμα (1.219 μ.), Βερτόπια (1.490 μ.), Πύργος (1.494 μ.), Κάντασι ή Καντάστι (1.607 μ.) και Γκόλα Τσούκα (1.650 μ.).
Ανάμεσα στις κορυφές Πύργος, Βερτόπια και Κάντασι περικλείεται μια οροπεδική έκταση με επίκεντρο τον οικισμό Μεγάλα Λιβάδεια.
Αποτελεί δε και το μεγαλύτερο δάσος Καστανιάς της Ελλάδας. Στο βουνό υπάρχουν περί τα 4.500 στρέμματα καστανιών, εκ των οποίων τα 2.500 είναι καλλιεργήσιμα. Γύρω στις 300 οικογένειες έχουν ως δεύτερη ασχολία το κάστανο και υπολογίζεται ότι η ετήσια παραγωγή φτάνει στους 500-600 τόνους, ανάλογα με τη χρονιά. Λόγω του κλίματος που επικρατεί στην περιοχή το κάστανο που παράγεται είναι ιδιαίτερα γλυκό και γευστικό.
Τα χωριά του Πάικου είναι τα: Γρίβα, Καστανερή, Κάρπη, Πεντάλοφος, Ομαλός, Σκρά, Κούπα, Φανός, Πηγή, Χαμηλό και Αρχάγγελος. Όλα τα χωριά έχουν πολύ βλάστηση και κοινά χαρακτηριστικά αρχιτεκτονικής φυσιογνωμίας.

Χωριά του Πάικου στο Νομό Κιλκίς

• Η Γρίβα, το "κουτσό χωριό", χτισμένο από το 817 μ.Χ., με ωραία θέα, καλό κλίμα και άφθονα νερά, με την ιστορική εκκλησία του Αγίου Αθανασίου (1801), με σπίτια χτισμένα σε πλαγιά προς την πεδιάδα του Αξιού.
• Ο Πεντάλοφος Κιλκίς, το μικρό χωριό με το μοναστήρι του Όσιου Νικόδημου.
• To Ομαλό μικρό χωριό με πλούσια βλάστηση.
• Το Σκρά, καταγεγραμμένο στην ιστορία από το 1452 και ονομαστό από τη Μάχη του Σκρα του Α' Παγκοσμίου Πολέμου.
• Η Καστανερή χτισμένη σε πλαγιά με το παρεκκλήσι του προφήτη Ηλία.
• Η Κάρπη, ψηλά στο Πάικο.
• Τα Λιβάδια, η μοναδική κοινότητα του νομού, με κατοίκους από τη Μοσχόπολη, βρίσκεται σε οροπέδιο του Πάικου, φημίζεται για τις νόστιμες πατάτες της και για το αντάμωμα των βλάχων.
• Η Κούπα, με την εκκλησία ως μνημείο πολιτιστικής αξίας, με τα πυκνά δρυοδάση και φυσικά σπήλαια , με το ξινό ιαματικό νερό και απομεινάρια της ιστορίας του ΕΛΑΣ.
• Ο Φανός, με όνομα παρμένο από τη θέση του στη κορφή ενός βράχου, με ονομαστό ρακί του "Μαγιαντάρ" από τα χρόνια της τουρκοκρατίας.
• Το Χαμηλό, με το λόφο του Ραβινέ γνωστό από μάχη το 1917.
• Η Κρώμνη αποτελεί έναν από τους αναγνωρισμένους παραδοσιακούς οικισμούς του Ν.Πέλλας, στην ανατολική πλευρά μιας χαράδρας του Πάϊκου. Το χωριό αν και χαρακτηρισμένο ως παραδοσιακός οικισμός είναι ακατοίκητο, χωρίς δρόμο και χωρίς ρεύμα.

via

Εάν σας αρέσει πραγματικά η ησυχία και η μοναξιά, προφανώς δεν θα διαλέξετε μια μεγάλη πόλη για να πάτε διακοπές.
Ειδικά όταν υπάρχουν στην γη τέτοια μέρη, όπου η φύση και ο άνθρωπος εναρμονίζονται, ένα πράγμα που δεν γίνεται να γίνει μέσα στο περιβάλλον της πόλης.
Αυτά τα μέρη είναι τόσο αρμονικά που θα θελήσετε την στιγμή που τα δείτε, να ξεφύγετε από την τρέλα της πόλης και να βρείτε την ησυχία σας σε ένα από αυτά τα μέρη.
Φτιάξαμε μια λίστα με 25 μέρη, που θα ήθελε να βρεθεί ο κάθε εσωστρεφής άνθρωπος.
Το Γκάρμις-Παρτενκίρχεν είναι μία πανέμορφη πόλη κοντά στο πιο υψηλό βουνό της Γερμανίας το Τσουγκσπίτσε. Βρίσκεται σε ύψος 3000 μέτρων, κάποτε αποτελούνταν από δύο οικισμούς, ένας από τους οποίους είχε ιδρυθεί από τους Ρωμαίους και ο άλλος από τους Τεύτονες. Τους δύο οικισμούς τους ένωσαν το 1936 στους χειμερινούς ολυμπιακούς αγώνες.

Το Ρέινε είναι ένα γραφικό ψαροχώρι στην Αρκτική χερσόνησο Μοσκένες. Το χωριό έχει 329 κατοίκους, αλλά δικαίως θεωρείται το πιο όμορφο χωριό σε όλη την Νορβηγία.
Το Κολμάρ είναι ένα από τα πιο όμορφα χωριά της Αλσατίας. Παλαιά δρομάκια και πεζοδρόμια σε στυλ μισοξύλινα σπιτάκια και αρχαία πέτρινα κτίρια, όλα φτιάχνουν ένα μοναδικό κλίμα. Επίσης το Κολμάρ είναι η πρωτεύουσα κρασιού της Αλσατίας, από εδώ προέρχεται το Route du Vin – Δρόμος του Κρασιού.
Προηγουμένως την πόλη την κατοικούσαν Ινδοί, Το Κάμντεν αποικήθηκε από τους Βρετανούς το 1870. Κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου η πόλη υπηρέτησε τον ρόλο του «σημείο διαπραγμάτευσης» των Αμερικανών. Τώρα σε αυτήν την άνετη και καθαρή πόλη ζουν 5000 κάτοικοι, ενώ το καλοκαίρι η αναλογία των τουριστών στο γηγενή πληθυσμό της πόλης είναι δύο προς ένα.
Το Περιτριγυρισμένο από γραφικά βουνά Μπλεντ είχε την πρώτη του ιστορική αναφορά το 1004. Του φάνηκε τόσο όμορφη του αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας που χάρισε όλη την πόλη στον επίσκοπο του Μπρίξεν. Η εκκλησία στο Μπλεντ βρίσκεται σε ένα νησί στη λίμνη με το ίδιο όνομα. Η πόλη έχει πληθυσμό 5000 κατοίκους και είναι τώρα ένα από τα πιο όμορφα αξιοθέατα της Σλοβενίας.
Η Μαναρόλα είναι ένα μικρό ψαροχώρι στη Λιγουρία στην βόρεια Ιταλία. Τα πολύχρωμα σπίτια είναι χτισμένα πάνω σε ένα βράχο που προεξέχει στην άγρια ακτογραμμή της θάλασσας. Η εκκλησία της πόλης χρονολογείται στο έτος 1338, κάνοντας την Μαναρόλα μία από τις αρχαιότερες πόλεις της περιοχής.
Το Μπίμπερι συχνά αποκαλείται ως η πιο όμορφη πόλη στην Αγγλία και όχι άδικα. Αναφέρθηκε για πρώτη φορά στο βιβλίο της τρομακτικής δίκης του 1086 και από τότε η πόλη είναι σαν να έχει παγώσει στον χρόνο. Τα περισσότερα έχουν παραμείνει ίδια με όπως ήτανε εκατοντάδες χρόνια πριν και ο ποταμός φέρει ακόμα τα γκρίζα νερά του κατά μήκος των σκιερών δρόμων του Μπίμπερι.
Το Άνεσι είναι πιθανώς πιο γραφικό και από τις γαλλικές Άλπεις. Χτισμένο γύρω από ένα κάστρο του 14ου αιώνα., η πόλη χωρίζεται από μικρά κανάλια και ρέματα που καταλήγουν στην καταγάλανη λίμνη Άνεσι.
Τώρα το Γκιόρεμε είναι ένα ανοιχτό μουσείο. Από τον 6ο αιώνα μέχρι τον 9ο αιώνα ήτανε ένα από τα μεγαλύτερα χριστιανικά κέντρα και στην γύρω περιοχή υπάρχουν πάνω από 400 εκκλησίες. Ο Άγιος Πέτρος βρήκε το Γκιόρεμε ως το καταλληλότερο μέρος για να εκπαιδεύσει τους μαθητές του.
Το όνομα της πόλης μεταφράζεται περίπου από τα ουαλικά σε «Το μικρό φρούριο των ψαριών». Είναι φυσικά μια προστατευόμενη πόλη με πρόσβαση στη θάλασσα της Ιρλανδίας και στον Ατλαντικό Ωκεανό, η πόλη ιδρύθηκε το 900 μ.χ δηλαδή μετά την κατάκτηση της Αγγλίας από τους Νορμανδούς, η πόλη οχυρώθηκε με ένα τεράστιο τείχος για την αποτροπή της εξέργεσης στην Ουαλία. Σήμερα η πόλη έχει γνωστή για την ομορφιά της παρά για την προστασία της.

Αυτή η αμερικανική πόλη μοιάζει λες και έχει μεταφερθεί εδώ απευθείας από την κεντρική Ευρώπη. Είναι στην ουσία ένα βαυαρικό χωριό σε μια άλλη ήπειρο και είναι και ο λόγος που προσελκύει τόσους πολλούς τουρίστες.
Το Vestmannaeyjar είναι ένα μικρό αρχιπέλαγος νότια της Ισλανδίας, με πληθυσμό περίπου 4000 άτομα. Η ημερομηνία ίδρυσης της πόλης είναι άγνωστης, αλλά λέγεται πως το αρχιπέλαγος ανακαλύφθηκε από τους Βίκινγκς και τους Ιρλανδούς ναύτες μαζί με την Ισλανδία. Τα νησιά είναι γνωστά από το γεγονός πως το 1627 είχαν κατακτηθεί από τους πειρατές της Βαρβαρίας και τους Οθωμανούς, οι οποίοι πήρανε όμηρους τους ανθρώπους και τους κάνανε δούλους.

Το Κουίνσταουν βρίσκεται στο νότιο-δυτικό τμήμα του νότιου νησιού της Νέας Ζηλανδίας. Βρίσκεται στις όχθες της λίμνης Γουακατίπου στην ακτή του Κουίνσταουν. Η πόλη περιβάλεται απο γραφικά βουνά. Στις αρχές του 60’ τον 19’ο αιώνα βρέθηκε χρυσός στην περιοχή και η πόλη απλά πλούτισε από την Βιομηχανία του χρυσού.
Δεν γνωρίζουμε και πολλά γι’αυτά τα μικρά χωριά που είναι διάσπαρτα σε όλη την έκταση της Κίνας που κάποτε απλά υπηρέτησαν διάφορους στρατιωτικούς σκοπούς. Μπορείτε να τα επισκεφτείτε μόνο με την βοήθεια αλόγων για να πάρετε μια πραγματική γεύση του μοναδικού Κινέζικου πολιτισμού.
Το Σιρακάβα-γκο είναι ένα μικρό παραδοσιακό χωρίο, γνωστό για τις παράξενες σκεπές του, που είναι προσαρμοσμένες για να αντέχουν τις σφοδρές χιονοπτώσεις. Τα πυκνά και μυστηριώδη δάση και οι λόφοι που περιβάλλουν το χωριό, κάνουν την ζωή στην περιοχή αρκετά δύσκολη. Υπάρχει μια μικρή πεδιάδα δίπλα στο Σιρακάβα-γκο που επιτρέπει την ζωή σε αυτό το μέρος.
Το Πουκόν έχει κερδίσει τη φήμη της «πρωτεύουσας του περιπετειόδη τουρισμού της Χιλής». Την δημοτικότητα του σε όλο τον κόσμο αυτή η μικρή πόλη την απέκτησε μέσα από την λίμνη που έχει κοντά, το ηφαίστειο και μια μεγάλη ποικιλία από υπαίθριες δραστηριότητες που ούτε καν μπορείτε να φανταστείτε.
Το Μόρρο-ντε-Σαν-Πάουλο είναι μια από τις πιο ήσυχες νησιωτικές πόλεις στον κόσμο. Ο μόνος τρόπος για να βρεθείτε στο νησί είναι με πλοίο ή με μικρά αεροπλάνα που έρχονται τακτικά από το Ελ Σλβαδόρ. Στο νησί απαγορεύονται τα οχήματα. Ο μόνος τρόπος για να διανύεστε μεγάλες αποστάσεις, είναι τα τρακτέρ τα οποία μεταφέρουν τους επιβάτες στην παραλία, το ξενοδοχείο ή το αεροδρόμιο.
Το Αμέντ είναι ένα μικρό γραφικό χωριό που βρίσκεται στην κορυφή ενός λόφου στην ιρακινή επαρχεία Ντοχούκ. Το μήκος του Αμέντ είναι 1000 μέτρα και μέγιστο πλάτος έχει 500 μέτρα ενώ είναι 1400 μέτρα πάνω από την στάθμη της θάλασσας. Ο θρύλος της περιοχής λέει πως στην περιοχή του χωριού ζούσανε Πέρσες μάγοι και ιερείς. Σύμφωνα με μερικούς ερευνητές από εδώ προέρχονταν οι τρεις μάγοι που πήγανε να προσκυνήσουν και να δώσουν δώρα στο μωρό Ιησού.
Αυτή η μικρή αυστραλιανή πόλη θέρετρο του Μπάιρον Μπέι είναι απλά ένας παράδεισος, από όπου μπορείτε να δείτε πανοραμικά την ανατολή και την δύση του ηλίου, αρκεί να μην τεμπελιάσετε και να σηκωθείτε νωρίς και αυτή η “θυσία” σας πραγματικά θα ανταμειφθεί. Είναι το ανατολικότερο σημείο της ηπείρου. Δίπλα στο ακρωτήριο στα τέλη του καλοκαιριού και αρχές του φθινοπώρου, μπορείτε να θαυμάσετε τα παιχνίδια που παίζουν οι φάλαινες και τα δελφίνια μεταξύ τους.
Το μεγαλοπρεπή βουνό Μον Αγκουίλ δεσπόζει στα 2000 μέτρα δίπλα στο γαλλικό χωριό Chichilianne που έχει μόλις 200 κατοίκους. Το Μον Αγκουίλ είναι γνωστό ως το «Ανέφικτο Βουνό», διότι είναι το ίδιο ανέφικτο από όλες του τις πλευρές. Κανένας δεν κατάφερε να κατακτήσει το βουνό μέχρι το 1492 όπου οι άνθρωποι αποφασίσανε να προσπαθήσουν να το κατακτήσουν από καθαρή περιέργεια. Πιστεύεται πως με την κατάκτηση του βουνού αυτού, δημιουργήθηκε η αναρρίχηση.
Το Εζέ είναι ένα μεσαιωνικό χωριό το οποίο στη χερσόνησο του Saint Jean Cap Ferrat. Τοποθεσία στην κορυφή ενός βράχου, σε υψόμετρο 427 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και έχει μία πανέμορφ πανοραμική θέα που κόβει την ανάσα. Την Μεσαιωνική ατμόσφαιρα την μεταφέρουν τα παλαιά σοκάκια, οι χαμηλές μεγάλες πόρτες και τα παλαιά πέτρινα σπίτια.
Το μικρό χωριό στην Πορτογαλία με το όνομα Ερισέιρα, έχει πληθυσμό λίγο κάτω από τους 10.000 κατοίκους και βρίσκεται 35 χιλιόμετρα βορειοδυικά της Λισαβόνας. Η πόλη έχει γίνει διάσημη για τις υπέροχες αμμώδεις παραλίες της και είναι από τα ανερχόμενα κέντα για σέρφινγκ στην Ευρώπη.
Η μικρή πόλη της Pucisca είναι δίπλα σε ένα λιμάνι στη βόρεια ακτή του νησιού Μπρατς. Το όνομα της πόλης προέρχεται από την λατινική λέξη «puteus» – «πηγάδι», το  οποίο βγήκε από τις υφάλμυρες πηγές νερού για τα ζώα. Αυτή η περιοχή είναι γνωστή για την παράδοση για τα έργα που σχετίζονται με την πέτρα και τα υλικά από τα τοπικά λατομεία έχουν χρησιμοποιηθεί ακόμα και στην κατασκευή του Λευκού Οίκου στην Ουάσιγκντον.

- via